ในศตวรรษที่ 20
หากคุณอยากรู้จักเพื่อนบ้าน ก็ต้องอยู่ชานเมือง
หากคุณอยากติดยา ก็ต้องอยู่นิวยอร์ก
ตอนนี้ มันกลับกันหมด ขี้ยาอยู่ชานเมือง
ตึกแถวข้างบ้านกลายเป็นสนามคิกบอล
ศิลปะแข่งกับพาณิชย์ แล้วพาณิชย์ก็ชนะ
เด็กๆ คิดว่าหาศิลปะดูได้ที่เดียว คือในแกลเลอรี่
และที่เดียวที่จะพบรัก คือสารภาพรักกลางสายฝน
เหมือนในหนัง แต่มันเลอะเทอะกว่าเยอะ
มันเลอะเทอะเสมอ
ตอนนี้ที่นี่ปลอดภัย แต่ยังมีความเสื่อมโทรมของเมือง
แค่ย้ายไปอยู่ที่งานเลี้ยงมื้อค่ำ ในอัพเปอร์เวสต์ไซด์
คนดีขาดความเชื่อมั่น
ขณะที่คนเลวเต็มไปด้วยความกระเหี้ยนกระหือรือ
เยทส์กล่าวไว้ แต่ ลู รี้ด ก็พูดด้วย
ยกคำพูดตอนเขาแสดงสดบนเวทีบอทท่อมไลน์
ลู รี้ด ไม่อยู่แล้ว เทศกาลบอทท่อมไลน์ก็ด้วย
คงมีแค่โซลไซเคิล จิตวิญญาณเดียวของเมืองที่เหลืออยู่
ทุกคนแสร้งทำว่าทุกอย่างโอเค แต่มันคือการโกหก
บางอย่างขาดหายไป และเราทุกคนรู้สึก
รวมทั้ง โธมัส เวบบ์
เขานึกว่าเขามีคำตอบ และเธอคนนั้นชื่อว่ามีมี่
"เดอะ นิวยอร์กเกอร์"
ปี 1976 เมืองเสื่อม อาชญากรรมสูงและยากจน
มันเคยเป็นศูนย์กลาง ของจักรวาลที่สร้างสรรค์
นิวยอร์กสูญเสียจิตวิญญาณ
ตอนนี้ย่านที่คึกคักที่สุดคือ ฟิลาเดลเฟีย
ฉันชอบนะ ชอบ คุณเอามาจากไหนเหรอ
- เปล่า ผมพูดเอง - เหรอ เก๋ค่ะ
ตกลงคุณจะไปกับผมไหมคืนนี้
ไม่ ปาร์ตี้ล่าสุดของแม่คุณทำฉันเป็นอากาศ
ผมรู้ แต่เราก็ยังเป็นอากาศธาตุด้วยกัน
ถ้าคุณไม่ชอบ ก็ไม่ต้องไปสิ
ผมต้องไป แม่รู้สึกไม่มั่นคงน่ะ
แม่จัดงานเลี้ยงเพื่อเยียวยาตัวเอง
เหรอ แล้วพวกยาลิเธียม ซาแนกซ์ล่ะ
นี่ยังไม่รวมนิโคตินกับไวน์นะ
แค่เปรียบเปรย
ฉันมีเรื่องต้องบอกคุณค่ะ
- เหรอ - ใช่
ฉัน...
อาจจะไปซาเกร็บ
- ที่ไหนนะ - ซาเกร็บ อยู่ในโครเอเชีย
คือ เฮลมัท กราฟเปิดเวิร์คชอพที่นั่น
และฉันโอนหน่วยกิตไป ม. นิวยอร์กได้
แบบนั้น...
มัน...
แย่เลย
ทำไม
ไม่ ทำไมมันถึงแย่ล่ะ
เพราะคุณคือ สิ่งยึดเหนี่ยวอย่างเดียว ในชีวิตผม
คุณคิดว่ามันคืออะไร คุณกับฉัน เราเป็นอะไรกัน
8 สิงหา ผมคิดว่า 8 สิงหาคือของจริง
มันเยี่ยมค่ะ แต่แค่คืนนั้นคืนเดียว
ตอนนั้นนิคไปเล่นที่แอลเอ ฉันรู้สึกไม่มั่นคง
และเราทั้งคู่อัพยาอี
ฉันเมาคิดว่าตัวเองเป็นโจรสลัด
และมันแค่คืนเดียว
แต่ผมคลั่งไคล้คุณ
- ฉันก็คลั่งไคล้คุณแต่... - อย่าพูดว่า "แบบเพื่อน"
ทำไม คำนั้นมันแย่นักเหรอ
เพราะสาวสวยชอบปฏิเสธแล้วอ้างว่าแค่เพื่อน
อึ้งเลย
สำหรับมีมี่ โธมัสเสมือนนิวยอร์กยุคใหม่
ที่ไม่อันตราย ไม่ปลดปล่อย
มันทำให้เขาน่าเอ็นดู แต่น่าเบื่อเกินจะตกหลุมรัก
มีมี่คิดว่าโธมัสเป็นชายหนุ่ม ที่ไร้ความลึกลับ
โธมัสก็เห็นด้วย
แต่ทั้งหมดนั้นกำลังจะเปลี่ยนไป
มีอะไรน่าเปิดอ่านไหม
มีแต่ใบเสร็จกับจดหมายขยะ
ดับเบิ้ลยู เอฟ
ดับเบิ้ลยู เอฟ เจอรัลด์ เพิ่งย้ายมาอยู่ห้อง 2 บี
โธมัส เวบบ์
- ทำไมหน้าจ๋อยจัง โธมัส - อะไรนะครับ
ผมดูสีหน้าเครียดๆ ออก มันสว่างกว่าปัญหาในงาน
แต่หมองกว่าโรคภัยที่ส่อเค้า
- ขอโทษที่ผมเสียมารยาท - ไม่หรอก คือผม...
วันนี้ผมเจอเรื่องเซ็งๆ น่ะ
เธอชื่ออะไรล่ะ
- ชื่อมีมี่ - มีมี่
มาจากวิลเฮลมีน่า แปลว่า "ผู้พิทักษ์ใจเด็ด"
ก็ถูกอีก
แล้วคุณชอบอะไรในตัวมีมี่คนนี้
- คุณเป็นจิตแพทย์เหรอ - เปล่า
- เห็นคุณถามปัญหาจิตวิทยา - ผมอาจช่วยคุณได้
ผมอาจช่วยให้มีมี่ยอมนอนกับคุณ
แล้วรู้ได้ไงว่าเธอยังไม่ได้นอน
- ยินดีที่ได้รู้จัก - อืม
ทำไมไม่ให้เพื่อนบ้านใหม่ลองช่วยคุณดูล่ะ
คุณชอบอะไรในตัวมีมี่
ผมอยู่ห้อง 2 บีนะ
คุณรู้จักเธอที่ไหน
ที่ร้านหนังสือชื่อ เดอะ เพล ไฟเออร์
- ตั้งตามชื่อ... - กลอน 999 วรรคของจอห์น เช้ด
นาโบคอฟ
ใช่ ที่ร้านนั้นขายหนังสือเก่าหายาก
ผมชอบอ่านหนังสือที่ไม่ฮิต มีมี่ทำงานที่นั่น
เธอจะแนะนำหนังสือดีๆ ให้ผม เข้าใจนะ
เธอเรียนการเขียนที่ ม. นิวยอร์ก อ่านหนังสืออาทิตย์ละเล่ม
เพื่อขัดเกลาปัญญาของเธอ
สวยรึเปล่า
เหมือนนางฟ้า
เหมือนลงมาจากสวรรค์เลย
- ไม่ใช่รุ่นที่ 2 ด้วยถ้าไม่บ้าเกิน - ไม่บ้าหรอก
เราเข้าใจกันและกัน
ปัญหาคือ...
ติดที่เธอมีแฟนแล้ว
นิค เขาอยู่วงดนตรี ชื่อ ฟาเรนไฮต์ 185
เป็นอุณหภูมิที่ไว้เผาเฮโรอีน
เท่ากันเป๊ะ
ดูซิเรามีอะไร
ใช่
ต่อนะ นิคออกทัวร์
ตอนนี้มีมี่ว่าง เรานัดพบกันมากขึ้นและ...
สุดท้ายเราได้...
ใช้ค่ำคืนที่งดงามด้วยกัน
8 สิงหาคม
จากนั้นก็... ไม่มีอะไร
กลายเป็นรักฉันเพื่อน
มีมี่อายุเท่าไรแล้ว
22 เธอเพิ่งย่าง 22
เด็กนะ รู้ไหม
เธออยู่ในวัยที่ กลไกป้องกันตัวเองกำลังแรง
ถึงเธอจะแอ๊บปกปิด แต่ในใจเธอกลัวมาก
ก็เหมือนเราหลายๆ คนตอนอายุเท่านั้น
ที่คุณต้องทำคือ ทำให้เธอกลัวอะไรก็ได้มากกว่า...
มากกว่าการอยู่กับคุณแบบนั้น
คืออะไร
ไม่ได้อยู่กับคุณไง
แต่ทำไง ผมจะทำแบบนั้นได้ไง
ปล่อยไปตามชะตาชีวิต
หาช่องทาง แล้วกระโจนใส่
แค่นั้นเหรอ นี่หรือคำแนะนำจากปราชญ์ข้างห้อง
- ผมขอตังค์คืนได้ไหมเนี่ย - โธมัส
- ชื่อ โธมัส หรือ ทอม - โธมัสครับ
- ไม่ใช่ทอมมี่นะ - ไม่ใช่ อย่าเรียก เด็ดขาด
ไม่ได้นะ คุณไม่ให้เครดิตกับชีวิตมากพอ
พลังที่ไม่อาจทำนายได้ของมนุษยชาติ
ชีวิตผมไม่มีทำนายไม่ได้ อยู่ในกรอบ น่าเบื่อ
ไม่ ชีวิตก็มีส่งเดชพอๆ กับที่เราตั้งใจ
มีสนุกพอๆ กับเศร้า
ชีวิตคุณก็ไม่มียกเว้น ผมไปฉี่ก่อน
งานเลี้ยงมื้อค่ำคือผ้าห่มอุ่นใจของจูดิธ
มีศิลปินร่วมเต็มโต๊ะ ทำให้เธอลืมเรื่องของตัวเอง
เรื่องเบี่ยงเบนที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ จัดที่นั่ง...
ข่าวซุบซิบ อาหาร อะไรก็ได้ที่ทำให้ลืมความกลัว
มันเคยเป็นยาอย่างดี ในมื้อค่ำวัยเด็กของเธอ
ความเงียบ เมาแล้วระเบิดอารมณ์
ศิลปินจากทั่วโลกมานิวยอร์ก เธออ้าแขนรับพวกเขา
ยึดติดกับการสร้างภาพครอบครัวอบอุ่น ที่เปิดกว้าง
คิดถึงการโดนจี้ ตอนจูงหมาในเซ็นทรัลพาร์คเวสต์ไหม
ไม่ แต่ผมคิดถึงร้านเซกเคิน อเวนิว เดลี่
คิดถึงเลนอกซ์ เลานจ์
รู้ไหม เดี๋ยวนี้ร้านดังพวกนั้นโดนอะไรแทนที่
เออร์เบิน เอาท์ฟิตเตอร์ส สตาร์บัค
ร้านจอห์น วาร์เวโทส ก็ไปแทนที่ร้านซีบีจีบี
นิวยอร์กสูญเสียจิตวิญญาณไป
ว่าอะไรนะ โธมัส
ผมเห็นด้วยกับเดวิด ว่านิวยอร์กเสียจิตวิญญาณไป
ตั้งแต่เขาไปเปรู 3 เดือนแล้วกลับมา เขาก็เกลียดบ้านตัวเอง
จริงนะ ตอนนี้ย่านที่คึกคักที่สุด ในนิวยอร์กคือฟิลาเดลเฟีย
ลูกนี่ตลกจัง โธมัส
ได้ยินว่าคุณให้นิค บิลตัน เขียนชีวประวัติเอเว่น ดูรีฟ
กฎที่เคนตาของเราง่ายๆ ชีวประวัติทุกคนที่ต่ำกว่า 40
ตราบใดที่พวกเขายังอินอยู่ 15 นาที
แนวพัฒนาตัวเอง การเมือง คนเลิกอ่านนิยายแล้ว
จากคนที่เคยเป็นนักเขียน ถากถางจัง อีธาน เวบบ์
- ฉันเข้าใจ - ถ้าผมเคยเป็นนักเขียน...
เราคงนั่งคุยกันในอพาร์ทเม้นท์ 2 ห้องนอน ที่บุชวิค
- มันก็จริง - เดี๋ยวนี้บุชวิคแพงแล้วนะ
ผมพูดจริงๆ นะ นักเขียนนิยายส่วนใหญ่สมัยนี้
มีรายได้ไม่พอยาไส้
ต่อให้เขาเก่งแค่ไหนก็เถอะ
เพราะงี้พอโธมัสมาบอกผม ว่าอยากเป็นนักเขียน
ผมก็พูดให้เขาเลิกซะ
งั้นเธอยังเป็นติวเตอร์ใช่ไหม
- ใช่ แค่หารายได้พิเศษ - ที่จริงเขาเป็นครูสเปนก็ได้
- ใช่ ถูก - ผมก็ไม่รู้ว่าจะสอนสเปนได้ไหม
ถ้าเขากลับไปเรียนมหา'ลัยต่ออีกปี ก็ไม่รู้ทำไมไม่ไป
เขาไปอยู่ที่โลเวอร์อีสต์ไซด์ แบบไร้เป้าหมาย
ดีนะที่เขายังไม่ติดิฝ่นด้วย
งั้นทำแอพพลิเคชั่นในสมาร์ทโฟนไหมล่ะ
ผู้ชายคนนี้ย้ายมาอยู่ห้องตรงข้ามผม
ไม่รู้เขาทำงานอะไร เป็นใคร แต่ผมรู้สึกสนิทสนมกับเขา
เขาเป็นเพื่อนใหม่ของผม
- เขาถามเรื่องคุณด้วย - ฉันเหรอ เขารู้จักฉันด้วยเหรอ
พ่อผมมาทำอะไรที่นี่
เขามากับใครน่ะ
ผมไม่รู้จัก
เธอสวยนะ
คุณรู้ไหมว่าแม่ผมรู้เข้าจะเป็นยังไง
ก็ไม่ได้แปลว่าพ่อจะรักคุณน้อยลงนะ
- ขอโทษ มันแย่ - แย่มาก
ฉันรู้ เหมือนเลิกยากับรายการพิเศษของเด็ก
พ่อไม่ได้แคร์ผมตั้งแต่แรก ผมรู้อยู่แล้ว
เรื่องนี้... เกี่ยวกับแม่ของผม
แต่มันเป็นปัญหาของพวกเขา คุณก็มีของคุณ
ปัญหาอะไร
ไม่ต้อง ไม่ต้องตอบ ไม่ใช่ตอนนี้
โธมัส
มองหน้าฉัน
ฟังนะ พ่อแม่ของคุณ...
โลกของพวกท่าน ไม่เหมือนกับโลกของเรา
มันอาจเป็นปัญหาของรุ่นพวกท่านหรือ...
ไม่รู้สิ เกาะนี้มั้ง
แต่คุณเป็นคนใจดี
และก็เป็นคนจริง
อย่าทำแบบนี้
ฟังนะ คุณยังสาว
กลไกป้องกันตัวของคุณยังแรง แต่คุณก็ต้องการมัน
- ผมคิดยังงั้นจริงๆ - ฉันว่าตอนนี้คุณกำลังสับสน
ไม่ใช่ ผมกำลังโกรธต่างหาก
ผมโกรธอยู่
คุณเห็นผู้หญิงคนนั้นไหม เห็นไหมเธอสวยแค่ไหน
ผมไม่มีทางมีแฟนสวยแบบนั้น
แต่พ่อผมมีสำนักพิมพ์ หน้าตาดี
แถมไว้ทรงผมโคตรขี้โกงนั่น
คุณเลยจะใช้เรื่องพ่อคุณมีอีหนู
มาตอกย้ำความไม่สมบูรณ์ ของตัวเองงั้นรึ
ไม่ใช่ มีมี่
ผมมีคุณตอกย้ำแล้ว
แกโทรไปออฟฟิศพ่อ บอกว่าอยากกินกลางวันด้วย
แกไม่เคยนัดกินมื้อเที่ยงกับพ่อ
เลยคิดว่าแกคงมีเซอร์ไพรส์ คิดออกจะทำไงกับชีวิต
ไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกับชีวิตผมแน่
ฉันอยากคุยกับแก... ขอบคุณเรื่องตั๋วนะ
- ยินดี ได้เสมอ - จูดิธชอบโชว์มาก
- โชว์ดีใช่ไหมล่ะ - ยอดเยี่ยมมาก
- ฝากหวัดดีจูดิธด้วย - ได้ครับ เชิญเลย
พ่ออยากให้แกย้ายจากโลเวอร์อีสต์ไซด์ซะ
ทำไมแกยืนยันจะอยู่ที่ๆ ไกลจากเราที่สุด ในแมนฮัตตัน
พ่อคิดว่าแกจงใจ
คิดแล้วมันก็... เจ็บนะ
ฟังนะ
พ่อไม่ได้ขอเพื่อตัวเอง แต่ขอเพื่อแม่เขา
แม่อยากให้แกอยู่ใกล้บ้าน
แม่เป็นยังไงฮะ
ดีขึ้น
พ่อเดานะ
- ยังให้แม่เลิกบุหรี่ไม่ได้ - แม่หวั่นไหวง่าย
ไม่ว่าอะไร แค่เรื่องเล็กนิดเดียวก็ทำให้เกิด...
เกิดเรื่องได้
พ่อจะออกส่วนต่างค่าเช่าให้
- แกจะเก็บไปคิดใช่ไหม - พ่อ...
อ้อ พ่อนัดนักแนะแนวอาชีพไว้ให้แก
- จะให้คนที่ออฟฟิศอีเมลไปให้ - พ่อ
- ผมรู้ว่าพ่อ... - แกรู้ว่าพ่ออะไร
ผมรู้ว่าพ่อพยายามจะช่วย
อย่าเบี้ยวล่ะ นี่พ่อต้องโทรไปขอให้เธอช่วย
คนรอเข้าคิวพบเธอเพียบ
- นายจะถามพ่อตรงๆ ไหม - ไม่ ผมมีปัญหาคุยกับพ่อ
ทำไม
ผมไม่คิดว่าพ่อชอบผมมากนัก
อะไร...
แม่นายมีปัญหาอะไรกันแน่
ผมไม่รู้ แม่ซึมเศร้า มีอารมณ์สองขั้ว
แม่เป็นโรคอารมณ์สองขั้วที่ซึมเศร้า
แม่มาจากครอบครัวที่แตกแยก ฉะนั้น...
พอมีอะไรมาแตะครอบครัวสมบูรณ์แบบของเรา แม่จะสติแตก
ผมบอกแม่ไม่ได้ แม่จะใจสลาย
ทำไมคุณไม่ตกแต่งห้องนี้ซะที
ฉันอยู่ที่บรู๊คลิน
- คุณมีอพาร์ทเม้นท์ 2 ที่เหรอ - ฉันรวย
ฉันเป็นดุ๊คว่ะ
บางที... พ่ออาจซื่อสัตย์มาตลอดหลายปี
เธออาจเข้าหาพ่อ ผมเห็นเธอแล้ว สวยบาดใจ
พอ หยุดได้แล้ว
- นายต้องการอะไร - ผมอยากให้พ่อเลิกคบหล่อน
ไม่ๆ ไม่ใช่ ในชีวิตน่ะ
ในชีวิตนาย
อยากมีเงินมากขึ้น มีคนเคารพมากขึ้นเหรอ
นายต้องการอะไร
คิดดู คิดให้มันจริงจัง
- ผมอยากให้มันดีกว่า - ดีกว่าเหรอ
ดีกว่าอะไร
ดีกว่าพ่อแม่
ในยุค 80 อีธานเจอพิษของนครนิวยอร์กเข้าไป
แต่พอเขายอมรับว่า ไร้ฝีมือจะเขียนครอบครัวในนิยาย
เขาก็คิดว่า น่าจะสร้างครอบครัวในชีวิตจริงได้
หนุ่มน้อยโธมัสรักการเขียน แต่อีธานทำเพิกเฉย
กันให้ลูกไม่ต้องพบกับการถูกปฏิเสธ ไม่ยอมรับ
ทำให้โธมัสเก็บเรื่องราวตัวเองไว้ในใจ
จูดิธใกล้ชิดติดลูกชายมาก
ทำให้อีธานรู้สึกเป็นคนนอกในบ้านของตัวเอง
เขาใช้งานเป็นที่ลี้ภัย จนกระทั่งสื่อสิ่งพิมพ์เริ่มซบเซา
จากนั้น... โจฮานน่าก็เข้ามา
รู้ไหม นักสืบเอกชนได้ค่าจ้างรายชม. นะ
แค่รอดู แบบที่เราทำตอนนี้เปี๊ยบ
ฉันหมายถึง ดักซุ่มดูมันยากตรงไหน
- ฉันต้องไปเรียนแล้ว - ไม่ รออีกหน่อยนะ
เดี๋ยวพ่อก็ออกมาแล้ว
ผมต้องเห็นก่อนว่าพ่อจะพบเธออีกไหม
ขอร้อง รอก่อน
ก็ได้
ขุ่นพระ นั่นไงนาง
ผู้หญิงอีกคน
- ไว้ผมจะโทรหา - เดี๋ยว เราจะรอพ่อคุณต่อไหม
ผมจะโทรหาทีหลัง
นายมีเป้าหมายอะไรกันแน่
ผมอยากพบเธอ บอกเธอให้เลิกพบพ่อผม
- เธออาจฆ่าแม่ผมได้ - งั้นก็ทำสิ
ผมยังมีความกล้าไม่พอ
- เลยแค่สะกดรอยตามเธอรึ - ผมไม่น่ายุ่งเรื่องนี้เลย
ผมน่าจะอยู่บนชายหาด...
กับมีมี่...
เปลือยกาย...
ในโครเอเชีย
- เราควรได้อยู่ด้วยกันจริงๆ - "ควร" เป็นคำอันตรายนะ
ผมพูดจริงนะ พวก
ถ้าไม่ใช่เพื่อแม่ผม ผมคงไม่อยู่นี่หรอก
ฉันไม่เชื่อ
คุณไม่เชื่ออะไร
ฉันไม่เชื่อว่าที่ทำ เพราะเรื่องสุขภาพของแม่
นายต้องการอะไรมากกว่านั้น
ต้องการอะไร
การยั่วยุ
ขอโทษครับ ขอโทษครับ
คะ
- คุณไม่รู้จักผม - รู้ ฉันรู้จัก
- รู้เหรอ - คุณสะกดรอยตามฉัน
- ใช่ แต่ผมมีเหตุผล - คุณยังเป็นลูกของอีธานด้วย
เขาตั้งรูปของคุณไว้บนโต๊ะของเขา
คุณหิวไหม โธมัส
สะกดรอยตามคนในเมืองนี้ต้องยากเอาการ
อยู่นี่เป็นคนนิรนามน่ะง่าย
ทำไมคุณไม่พูดอะไรตอนผมแอบตามคุณ
- แล้วทำไมคุณไม่พูดอะไร - ก็ผมยังไม่รู้ว่าจะทำไง
- ตอนนี้รู้แล้วเหรอ - ใช่
มันดีรึเปล่า
- โจฮานน่า - โจฮานน่าเหรอ
- ใช่ ฉันชื่อโจฮานน่า - โอเค โจฮานน่า
- คุณมีอะไรกับพ่อผมมานานแค่ไหนละ - จำเป็นต้องหยาบคายด้วยรึ
แล้วคุณอยากได้หยาบคายแบบไหนล่ะ
ปีกว่าๆ
คุณไปคบกับเขาทำไม เขามีเมียแล้ว
เขาแต่งงานแล้วจริง
- คุณทำงานกับเขาใช่ไหม - บางที
ฉันเป็นบก. อิสระ ทำงานให้ทุกสำนักพิมพ์
คุณรักเขารึเปล่า
ความรักของคุณคืออะไรล่ะ
คุณคิดจะแต่งงานกับพ่อไหม มีแผนงั้นใช่ไหม
คุณคิดจะแย่งพ่อจากแม่ผมใช่ไหม
คุณรู้ได้ไงว่าแม่คุณไม่ได้ยกเขาให้ฉัน
พูดงี้หมายความว่าไง
ฉันหมายถึงคนทำอะไรโดยไม่รู้ตัว เป็นประจำ
แม่คุณอาจจะยกอีธานให้ฉันโดยไม่สำเหนียก
ตอนนี้คุณก็กำลังทำอะไรโดยไม่รู้ตัว
- เหรอ ผมทำอะไร - คุณพยายามให้ได้ร่วมรักกับฉัน
ผมนี่นะพยายามให้ได้ร่วมรักกับคุณ
ผมเหรอพยายามจะร่วมรักกับคุณ
คุณแค่ไม่รู้ตัว
แอนดี้ วอร์ฮอลเป็นเพื่อนสนิทของเรา
เขาให้มันเป็นของขวัญกับเรา
ตอนนี้กรรมการงี่เง่าจะแย่งมันไปจากเรา
- มันไม่ได้สำคัญขนาดนั้น - คนพวกนี้ พวกไก่กาในเชลซี
พยายามจะแย่งอดีตแม่ ลบความทรงจำของแม่
แม่
เราจะหารูปให้เจอ
ให้ตาย ดูรกไปหมด
แม่อยากดูดบุหรี่
แต่พ่อแกห้ามแม่สูบบุหรี่ในบ้านอีก ฉะนั้น...
ไม่เป็นไร ผมจะอยู่หาให้ต่อ
แม่อยากสูบบุหรี่ไป คุยกับลูกไป
- ทำให้สูบได้แฮปปี้ขึ้น - โอเค
ขอบใจ
มันวนเวียนคาดหวังแล้วก็ผิดหวังไม่รู้จบ
รู้ไหม สิ่งที่ห่างไกลที่สุดในโลกนี้
คือสิ่งที่มันเป็น กับสิ่งที่เราคิดว่ามันจะเป็น
ลูกอย่าลืมเชียว
ผมไม่ลืมหรอก
ลูกเป็นแสงสว่างของแม่
รู้ไหม
แม่ไม่รู้จะทำไงถ้าไม่มีลูก
เพราะยาคลายกังวล ทำให้แม่อ่อนไหวเกินเหตุ
แม่ไม่เป็นไรหรอก
- ผมอยากให้คุณเลิกยุ่งกับพ่อผม - หวัดดี โธมัส
คุณเป็นคนสวย จะคว้าหนุ่มคนไหนในเมืองนี้ก็ได้
งั้นฉันคว้าคุณได้ไหม
ว่าไงนะ
คุณว่าฉัน คว้าหนุ่มคนไหนก็ได้ในเมืองนี้
ฉันเลยถามว่าคว้าคุณได้ไหมล่ะ
จริงๆ ทำให้ต้องตอบคำถามต่อ
คุณแมนรึเปล่า
แม่ผมกำลังอ่อนแอ เรื่องกิ๊กนี่ทำให้แม่แย่ลงได้
- ทำไมฉันต้องรับผิดชอบแม่คุณ - ก็คุณเป็นอีหนูพ่อ
- รู้อยู่ว่าพูดหยาบไม่ช่วยให้แมนขึ้น - เลิกยุ่งกับพ่อซะ
- ไม่ช่วยเรื่องขอร้องด้วย - ผมไม่ได้จะโชว์แมน
ไม่ได้จะพยายามร่วมรักกับคุณ แค่จะช่วยแม่ผม
คุณเริ่มจะใกล้ขึ้นแล้ว
ครอบครัวโจฮานน่าไม่ใช่นักเขียน แต่เป็นนายแบงค์
แต่สิ่งที่เชื่อมทั้งคู่หากันคือนิยาย
ตอนอีธานเริ่มพูดว่าจะเลิกกับภรรยา
เธอนึกว่าเขาแค่พูดไปงั้น
แต่ที่เธอแปลกใจคือ คำพูดของเขาทำเธอเสียศูนย์
แทนที่จะปลื้มปริ่ม จู่ๆ เธอกลับเรียกร้องมากขึ้น
ความใส่ใจของโธมัส ทำให้เธอมีความมั่นใจ
ภาพมโนของโจฮานน่า
ผมไม่เคยเจอใครเหมือนเธอเลย
เธอหาว่าผมพยายามจะร่วมรักกับเธอ
แล้วจริงไหม
ไม่ ผมอยากให้เธอเลิกยุ่งกับพ่อผม
นี่ไม่ใช่เรื่องระหว่างนายกับพ่อหรอกรึ
ทำไมนายยังหาเรื่องไปพบเธออีก
เธอเป็นคนนอก ฉันมองว่านี่เป็นปัญหาครอบครัว
กินดู
อร่อย มันคืออะไร
นายไม่อยากรู้หรอก
คุณจะพูดอะไร ว่าผมชอบเล่นงานเธอรึ
นั่นละที่ฉันจะพูดเป๊ะ
- และว่าผมอยากร่วมรักกับเธอสินะ - นายอยากไหมล่ะ
ไม่
ถามอะไรแบบนั้น โรคจิตน่ะ
- โรคจิตตรงไหน - โรคจิตออก
- ก็เธอเป็นคนสวย - แล้วไง
- เธอชื่อโจฮานน่า - เธอนอนกับพ่อผมนะ
- นายอยากนอนกับเธอไหมล่ะ - ให้เกียรติผมหน่อยได้ป่ะ
- ที่พูดมามันวิตถาร - แค่ตอบคำถาม
- ให้เกียรติกันหน่อย - เลิกจมอยู่กับศีลธรรมที่นายคิดซะ
นายอยากงาบโจฮานน่าใช่ไหม
ใช่ ผมอยาก
นายบอกเองว่าชีวิตนายน่าเบื่อ
ผมคงรับมือวันนี้ไม่ไหวถ้าไม่มีคุณ
รู้ไหม ฉันโดนหลี 3 หนละแถวห้องน้ำ
ฉันมั่นใจว่าพวกนั้นแต่งงานแล้วทุกคน
- งั้นดีละที่พ่อผมไม่มา - ไม่ตลกนะ
- ไม่จริง - เจ้าบ่าวมาแน่ะ
นินจาของฉัน ไอ้นินจาตัวแสบของฉันจริงๆ
- ยินดีด้วย พวก - ขอบคุณ เพื่อน
- หวัดดี นี่มีมี่ - ยินดีด้วย
ฉันวิ่งผ่านสวนริเวอร์ไซด์ทุกวัน
9 ไมล์ ฆ่าตัวตายทั้งที่มีสติ
ฉันเจอแม่นายบ่อยมากช่วงหลัง
- แม่ฉันเหรอ - ใช่ๆ ก็ไม่รู้สินะ
ท่านจะนั่งเก้าอี้ประจำอ่านหนังสือ
นั่นเออร์วิน เออร์วิน
นายต้องรู้จักเออร์วิน แซนเดอร์ส เขาจะซื้อทีมนิคส์
ฮาวเวิร์ด รู้สึกยังไงที่แต่งงาน
ทำเซ็กซ์กร่อยไปแล้ว ล้อเล่น ประมาณนั้น
คอนดี้ แนสต์ดึงผมกลับมา ผมจะขอสัมภาษณ์ได้ไหม
อาจจะ
ฮาวเวิร์ด นี่เพื่อนฉัน โจฮานน่า
- ยินดีด้วยค่ะ - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- นี่โธมัส - โจฮานน่า
- มีมี่ - หวัดดีค่ะ
คุณออกนอกหน้าไปแล้ว
ฉันไม่ได้เดทกับเออร์วิน
มันไม่ใช่ธุระของคุณ ฉันไม่จำเป็นต้องอธิบายกับคุณ
แต่ถึงอย่างนั้น...
เขาเป็นเพื่อนที่ดีมาก
- แฟนของคุณไปไหนแล้ว - เธอไม่ใช่
เธอเป็นแค่เพื่อน
คุณไม่ควรยอมให้เธอทำยังงั้นกับคุณ
เขาแก่กว่าคุณ 30 ปี แถมเป็นมหาเศรษฐี
- ผมไม่ได้โง่ - คุณโง่มาก โธมัส
แถมไม่ประสีประสากับโลกอีก
เขาไม่ใช่มหาเศรษฐีแล้ว โดนแนนซี่เอาไปครึ่งนึง
- มันไม่สำคัญหรอก - ใช่ มันไม่สำคัญ
คุณดูดีนะ
- อะไรนะ - คุณดูดีมาก
ใส่สูทแล้ว
ฉันไม่ได้คิดว่าคุณโง่จริงๆ หรอก ก็แค่...
สับสน...
ยังเด็ก
เออร์วินคงตามหาคุณอยู่ เขาเปย์ให้ทั้งคืนสินะ
ไปตายซะ จริงๆ
- ว่าฉันเป็นคุณโสเหรอ - ผมรู้ ขอโทษ
- ต้องแขวะฉันเป็นคุณโสด้วยรึ - ผมเสียใจ ขอโทษ
อีกเรื่อง เออร์วินเป็นเกย์ เขาชอบผู้ชาย
ที่จริงเขาชอบหนุ่มคนนึงมาก ชื่อ บิลลี่ อาร์นาลดี้
เผอิญบิลลี่เป็นนักขายงานศิลป์ และเป็นเพื่อนซี้ฉัน
เออร์วินไม่อยากเปิดตัว ด้วยเหตุผลทางธุรกิจ
มันก็เป็นสิทธิ์ของเขา ฉันถึงออกงานกับเขา
ฉันไม่ใช่คุณโสตกถัง เขาไม่ใช่ป๋า ฉันแค่สร้างภาพให้
คุณนี่ไม่ประสีประสาโลกจริงๆ
คุณไร้เดียงสาจริงๆ โธมัส คุณมันเด็ก
- ผมก็พอรู้อะไร - อ๋อเหรอ
รู้อะไร
มันเกิดขึ้นได้ไง
- ระหว่างคุณ พ่อผม ผมรู้ - งั้นเหรอ
โอเค พ่อนักสืบหัวเห็ด
ไหนพูดมาซิ
คุณสังเกตเห็นว่าพ่อชอบมาเช้า
เช้ามากๆ สัก 7 โมงเช้าได้มั้ง
คุณเลยเริ่มมาเช้า คุณสันโดษและสงบเสงี่ยม
บอกเขาว่าเพราะคุณนอนไม่ค่อยหลับ
ฝันร้าย เลยสะดุ้งตื่นก่อนฟ้าสาง
แล้วช่วงเช้า คุณจะเปิดเพลงในออฟฟิศคุณ
เปิดเพลงบราห์มส์บ้าง บิ๊กกี้สมอลส์บ้างเพราะ...
คนแบบคุณอยู่ในกรอบไม่ได้ คุณตอบโต้ทุกสัมผัส
คุณจะใช้กลิ่นประจำตัวค่อนข้างฉุนหน่อย
เน้นกลิ่นวานิลา
คุณเอ่ยถึงแฟนหนุ่มแล้วบ่นเรื่องเดทแย่ๆ
ทำให้เขาสับสนและแปลกใจ
โอ้ เซ็กซ์ทำให้พวกคุณอึ้งทึ่งเสียว
และเขาแค่เดินไปส่งคุณหลังอาหารค่ำ
คุณไม่ใช่แค่มือที่ 3 เขาก็ไม่ใช่สามีที่นอกใจ
ไม่ "เราไม่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ มันเกิดขึ้นเอง"
คืออะไร เป็นความรักรึเปล่า
ของอย่างนี้ไม่มีใครอยากยอมรับเร็ว
แต่รักต้องห้ามเกิดขึ้นแล้ว และจะต้องมีคนเจ็บ
"เราทำสิ่งที่ผิด อีธาน" บ้าเอ๊ย ต้องใช่แน่ ถูกไหม
ทั้งหมดก็แค่มารยา คิดคำนวณและวางแผนมาแล้ว
ตั้งแต่โกหกคำแรกว่าคุณฝันร้าย เพราะผม...
ผมมั่นใจมาก...
ว่าแบบคุณต้องหลับปุ๋ย
คุณเล่าเรื่องเป็นตุ...
- คุณหายไปไหนมา - ห้องน้ำ ดื่มมากไปหน่อย
ผมต้องขอขัดจังหวะ เพราะว่า...
ผมต้องกลับบ้านแล้ว
ผมคือลุงบัสเตอร์
- เรากลับกันเถอะ - เป็นพี่ชายของพ่อเคซีย์
- พวกเขายังไม่ตัดเค้กเลย - ช่างมัน กลับเถอะ
- วอลเตอร์ไม่ได้อยู่ที่นี่เพราะ... - ตัวคุณมีกลิ่นวานิลา
เขากำลังติดคุก 2-5 ปี
มันไม่ใช่ความลับ อย่างที่รู้ ติดคุกเพราะทำสิ่งที่ถูกต้อง
เพราะเชื่อในคุณค่าของรัฐธรรมนูญ
ผมมีข้อคิดไม่กี่ข้อ
ละคร
บทละครของความโรแมนติกในชีวิตคู่
การอยู่ด้วยกัน
เหมือนที่มียิปซีเคยบอกผม บทกลอน...
ที่เขียนด้วยชีวิตนั้นไม่เคยรับประกันได้
มันน่าสังเวช
วันพรุ่งนี้ก็เริ่มต้นกวีบทใหม่
ความรักครั้งใหม่จะอุบัติขึ้นเป็นครั้งคราว
ความงดงามของคู่สมรสก็เหมือนแสงเหนือ
พร่างพราวราวดวงดาวบนท้องฟ้า
และละครของชีวิตคุณก็เริ่มต้นขึ้น
บทแล้วบทเล่า
เกิดเป็นเรื่องราว หนังสือ
เท่าที่ผมรู้ การปฏิวัติจะมาเยือน
ผมเห็นมานักต่อนัก เคยผ่านมาด้วย
มันจะก่อเกิดในที่ที่ไม่คาดคิด ฉะนั้นเตรียมตัวให้ดี
เคซีย์เข้าใจฮาวเวิร์ด ฮาวเวิร์ดรู้จักเคซีย์
ไม่
ไม่หรอก ยัง
ยังมีสิ่งที่ไม่รู้เสมอ พวกหลานก็รู้ดี
พวกเธอรู้ว่ามันไม่สมบูรณ์แบบ
ความตื่นเต้น ความไว้ใจ และการดิ้นรน...
และความเป็นส่วนตัวที่ไม่เคยรู้ ทำให้เราอยู่ด้วยกัน
กาวแห่งการดิ้นรน
ผมขอยกแก้ว
แก้วบางๆ ที่เราเหยียบย่ำและขว้างปา
และจะถูกนำมาต่อใหม่ตลอดไป
เหมือนปริศนา ที่เราไขครั้งแรกตอนเด็ก
เรียนรู้ที่จะอดทน
ค้นหาสิ่งที่ลงตัว
มีปริศนามากมายเหลือเกิน
หนังสือก็มีเยอะในห้องนี้
และผมพูดมากไปแล้ว
เชิญเต้นรำกันได้
ผมเลยต้องไปพบนักแนะแนวอาชีพ
ที่พ่อผมนัดไว้ให้
ทำไมคุณไม่ทำงาน นสพ.ตอนมัธยมคุณก็ทำอยู่นี่
ไม่ ผมเลิกสนใจด้านนั้นแล้ว
คุณชนะรางวัลโฆษณาตอนอยู่มหา'ลัย คุณทำนี่ก็ได้
คุณรู้เรื่องผมเยอะขนาดนี้ได้ไง
ฉันรู้ทุกอย่าง ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับคุณ
เคยเป็นกรรมการหนังสือรุ่น หัวหน้าชมรมโต้วาที
บก.ฝ่ายศิลป์ของ นสพ.โรงเรียน ได้ที่ 2 เทนนิสเดี่ยว
เก่งไม่เบานะ โธมัส
พ่อคุณตั้งโชว์ทุกรางวัล ที่คุณได้ ไว้บนโต๊ะเขา
- น่ากลัวมาก - โอ้ อายจัง
ช่างหัวนักแนะแนวอาชีพปะไร
งั้นเรื่องนี้ คุณไม่รู้แน่ ไม่มีใครรู้
โอเค
ผมอยากเป็นนักเขียน
ตอนเด็กๆ ผมเขียนเรื่องพวกนี้
เขียนจดหมายแทนหมาผมถึง เอ่อ...
บุรุษไปรษณีย์ สัตวแพทย์ และถึงผม...
ตั้งชื่อคอลเลคชั่นบทความนี้ว่า...
"แมรี่ เจน ต่อสู้กับทุกสิ่ง"
ผมภูมิใจกับมันสุดๆ
แล้วผมก็เอาให้พ่ออ่าน
อีธานพูดว่าไง
"พอใช้"
- แรงส์ - ใช่ "พอใช้"
เขาพูดคำนี้เลย
ไม่มีอะไรพิเศษ แค่พอใช้ ดูพ่อโกรธมากพออ่านจบ
- ฉันอยากอ่านค่ะ - คุณอยากเหรอ อด
- ทำไม - เพราะผมทิ้งมันไปแล้ว
น่าสงสารจัง
น่าสงสารและเหงามากๆ
ดีนะ
- จริงเหรอ - จริง
พ่อนายพูดว่าไงนะ
- "พอใช้" - ฉันไม่เห็นด้วย
ฉันว่านายมีพรสวรรค์
แต่พ่อนายทำสำนักพิมพ์ ส่วนฉันก็แค่...
เพื่อนบ้านจอมแปลก ฉะนั้นนายควรเชื่อว่าพอใช้ เนอะ
- โจฮานน่าอยากอ่านมัน - อ๋อเหรอ
- แต่ผมไม่รู้ว่าจะให้ดีไหม - ภาพของโจฮานน่า
ผมคิดถึงเธอ...
ตลอดเวลา
มันอาจจะเป็นความรัก
ความรักมันระบุได้ยากนะ
บางคนคิดว่ามีความรัก แต่จริงๆ มันคนละแบบเลย
มีตั้งแต่ความหลงใหล...
การแก้ไขความผิดพลาดในวัยเด็ก มิตรภาพ
- คุณเคยมีความรักไหม - เคย ครั้งนึง
เธอเป็นใคร
เป็นผู้หญิงที่ฉันรู้จัก
แต่มีเจ้าของแล้ว เพื่อนรักฉันเอง
เราผูกพันกันลึกซึ้ง แต่เธอเป็นแฟนเขา
มันยุ่งอีรุงตุงนัง
- แล้วคุณทำไง - ฉันก็ทิ้งที่เกิดเหตุมา
คุณหนีงั้นเหรอ
ตอนนั้นฉันเรียกมันว่าการผจญภัย
แต่พอคิดย้อนไป มันกลายเป็นอย่างอื่น
ก็เป็นธรรมดาพอมองกลับไป
ใช่ ฉันหนี ฉันจะเอานี่ไป
- ปล่อยให้นายฝันหวาน - ให้ผมฝันเปียกรึ
ฝันหวานให้นายฝันหวาน
ไม่แน่พอมองย้อนมา ผมอาจรู้สึกผิดเรื่องโจฮานน่า
แต่ตอนนี้ผมไม่
มันไม่แน่นอนหรือชัดเจน
ยินดีด้วย โธมัส
โลกของนายเริ่มมีบริบทแล้ว
คุณเป็นใครกันแน่
หวัดดี พ่อ
มีอะไร
นั่งสิ
ทุกอย่างเรียบร้อยไหม แม่เป็นอะไรรึเปล่า
นั่งลง โธมัส
แกมีอะไรอยากบอกพ่อไหม
ไม่ ไม่ ไม่มี
มีอะไรที่พ่อควรรู้ไหม
ไม่
โธมัส...
แกเบี้ยวนัด กับนักแนะแนวอาชีพ
ฉันบอกแล้วว่านัดยากแค่ไหน แกดันไม่โผล่ไป
- หายต๋อม - ใช่
- ผมควรโทรบอก - แกควรโทรบอก
- ผมเสียใจ - พ่อก็เสียใจ
มาทำงานที่นี่ มาทำที่นี่ แกชอบอ่านหนังสืออยู่แล้ว
มีคนว่าที่ให้แกมาทำงานที่นี่ ว่าใช้เส้น แต่ช่างแม่ง
แกเริ่มจากเป็น บก.เล็ก ค่อยๆ เรียนรู้งานไป
- ไม่ครับ ขอบคุณ - ทำไม
มาเรียนรู้ธุรกิจสำนักพิมพ์ มันไม่ดีตรงไหน
ไม่มี มันดี เพียงแต่มัน...
พอใช้
ดับเบิ้ลยู เอฟ
ผมอยากได้บทความของผมคืน
"เด็กคนเดียวที่อยู่ในนิวยอร์ก โดย จูเลี่ยน สเตลลาร์ส"
- โธมัส - ผมไปที่ห้องคุณมา
คุณคือ จูเลี่ยน สเตลลาร์ส
นามปากกาของฉัน
คุณมีหนังสือที่ได้ตีพิมพ์มาแล้ว 12 เล่ม
คุณไม่ได้มีแฟนคลับเยอะ แต่ดูคุณไม่สนใจ
เลยหารูปถ่ายของคุณยาก
คุณติดเหล้า จะนั่งดื่มตลอดบ่ายที่โรงแรมบรู๊คลิน
และคุณคงเป็นคนเดียวที่ผมรู้จักที่...
ที่เคยเข้าโรงฝิ่นจริงๆ
และฉันถูกค้นหาในอากู๋สินะ
ผมไม่ได้อ่านมันหรอกนะ
ต้นฉบับเรื่องใหม่ของคุณ
โธมัส ฉันขอบใจมากเลย
ตกลง...
ตอนคุณบอกว่า ผมมีพรสวรรค์
เป็นความเห็นจากคนอาชีพนี้
ไม่รู้สินะ พวก ผม...
คุณไปเห็นโลกมาแล้ว ส่วนผมอยู่แค่นิวยอร์ก
- นิวยอร์กคือโลกนะ - ชีวิตของผมไม่ค่อยมีอะไร
นายตีท้ายครัว กิ๊กของพ่อนาย
ฉันว่านั่นไม่ธรรมดานะ
ผมคือเด็กคนเดียว ที่อยู่ในนิวยอร์กใช่ไหม
ใช่แล้ว
นี่ ผมไปหาคุณที่อพาร์ทเม้นท์ คุณไม่อยู่
ผมเอาบทความมาให้คุณอ่านน่ะ
คุณนอนกับเธอแล้วใช่ไหม
กับใคร
โจฮานน่าเหรอ
ทำไมคุณถามแบบนั้น
พวกเขาออกจากงานแต่งเร็วๆ พอกับเรา
ฉันอาจนึกไม่ถึง แต่ฉันไม่โง่
- คุณจะแคร์ทำไม - ก็ฉันแคร์
- ทำไม - โธมัส
- คุณหึงเหรอ - เปล่า
- แน่ใจนะ - โธมัส
- ผมว่าคุณหึงนะ - คุณนอนกับเธอแล้วใช่ไหม
เธอเป็นเมียน้อยของพ่อผมนะ
คุณคิดว่าผมจะทำแบบนั้นเหรอ
ไม่
ขอบคุณ
คุณเป็นคนน่ารัก ไม่เหมือนพวกเขา
- เหมือนใคร - เมืองนี้
ผมอยากให้คุณเลิกกับพ่อ
เลิกซะ ผมพูดจริงนะ
คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน คุณจะพูดจริงหรือไม่ ฉันไม่สน
- ทำไม เพราะคุณไม่แคร์อะไรสินะ - ว่าไงนะ
เห็นชัดว่าคุณไม่แคร์อะไรเลย
ตอนนี้ฉันเป็นพวกไร้ยางอายไปแล้วสินะ
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลย
คุณเติบโตที่ไหน
บรู๊คลิน สำเนียงฉันถึงเป็นยังงี้
- คุณเคยเล่นกีฬารึเปล่า - ไม่
คุณมีเซ็กซ์ครั้งแรกเมื่อไร
ให้ตาย นี่เราจะพูดถึงชีวิตวัยเด็กฉันแล้วรึ
ใช่ ผมอยากรู้จักคุณ
คุณเติบโตที่ไหน
ฉันโตในลอนดอน
ส่วนไหน
เบลไซส์ พาร์ค
แล้วย้ายไปคิลเบิร์น
ทำไมถึงย้าย
เพราะคิลเบิร์นดูจริงจังกว่าเยอะ
พ่อคุณทำงานอะไร
พ่อคุณทำอะไร
เขาเอาปืนกรอกปากแล้วเหนี่ยวไก
เสียใจด้วย
ผมไม่รู้มาก่อน
ทำไมคุณถึงนอนกับผม
- เพราะฉันชอบคุณ - คุณชอบอะไรในตัวผม
ความเดียงสาของคุณ
คุณเคยไร้เดียงสาไหม
ฉันลืมไปแล้ว
ไม่เอาน่า บอกหน่อย
ผมอยากรู้ตอนที่คุณยังไร้เดียงสา
- ทำไม - เพราะผมชอบความคิดนั้น
ถ้าอยากได้คนที่บริสุทธิ์นัก มาคบกับฉันทำไม
เพราะผมแคร์คุณน่ะสิ
คุณล่ะ แคร์ผมบ้างไหม
ฉันไม่แคร์ใครทั้งนั้น จำได้ไหม
แต่ความจริง เธอแคร์ทั้งสองคน
ตอนนั้นเองที่เธอรู้ว่า เรื่องวุ่นนี่มีแต่จะแย่ลง
เธอต้องตัดสัมพันธ์ เริ่มที่อีธาน
สิ่งที่เธอคาดไม่ถึง ก็คือ...
ในอดีต เขายอมมามาก จนไม่คิดจะสละอนาคตอีก
นายคิดว่าเขารักเธองั้นเหรอ
ต้องยุติเรื่องนี้
นายกับพ่อนายเจอพิษโรคเดียวกัน
โจฮานน่า
"ภาพของโจฮานน่าครอบงำความคิดฉัน"
ทำไมคุณเขียนเรื่องเกี่ยวกับผม
มันเป็นอาชีพฉัน
ฉันเขียนถึงคนที่ฉันรู้จัก แล้วติดผ้าม่านบางๆ
แต่ทำไมเป็นผม
ฟังนะ ฉัน...
ฉันมีอพาร์ทเม้นท์นอกบ้าน ไว้เขียนเรื่องที่แตกต่าง
- แต่มันไม่แล่นเข้ามา - พอดีผมเข้ามา
ก็เหมือนเรื่องดีๆ ทั่วไป มันเผอิญเกิดขึ้นเอง
ฉันเจอนาย ตอนนี้ฉันเขียนได้ 118 หน้า
พ่อผมเป็นเจ้าของสนพ. จะฉลองวันก่อตั้งพรุ่งนี้
คุณน่าไปนะ
ไม่
คุณได้ยินเรื่องคนพวกนี้ แต่ไม่เคยเจอตัวพวกเขา
ดีต่อหนังสือนะ
หาช่องทาง กระโจนใส่
กระโจนใส่
ฉันเลิกกับนิคแล้ว
งั้นเหรอ
คุณควรจะตื่นเต้นมากกว่านี้
ขอบคุณที่มา
- ปาร์ตี้ไม่เลวนะ - ใช่ ดีทุกครั้ง
คนนั้นคือแม่ผม และมีมี่
เธอสวยนะ
- บอกแล้วว่าสวย - ฉันพูดถึงแม่นาย
- มันน่าทึ่ง - ก็น่าทึ่งแต่ฉันว่าคุณน่าจะ...
ขอโทษครับ ผมอยากให้แม่รู้จักใครบางคน
ให้ไปรู้จักใครเหรอ
- รู้จักเพื่อนใหม่ของผม - เพื่อนใหม่ของลูก
- ได้ เดี๋ยวฉันมาค่ะ - ขอโทษครับ เดี๋ยวมา
- ตะกี้เขายังอยู่นี่เลย - งั้นเหรอ
- ไว้แม่เจอเขาวันหลังก็ได้ - ไม่เอา ตะกี้เขาอยู่นี่
ฉันมองเมืองเบื้องล่าง จากหน้าต่างสูง
ตอนนั้นเองที่อาคารสูงใหญ่...
บิดเบี้ยวจากเดิม แล้วเริ่มมีพลังมนตรา
แสงไฟช่องแล้วช่องเล่า สาดส่องสู่นภา
นี่คือร้อยกรองของเรา
สำหรับเราที่ดึงดวงดาราลงมาดั่งใจเรา
- "ดั่งใจเรา" - แอซร่า พาวด์
คุณคงเป็นโจฮานน่าสินะ
- เราไม่เคยรู้จักกันใช่ไหม - ใช่ แต่ผมรู้จักคุณดี
และรู้ว่าคุณกำลังสนุก...
รู้ว่าเขายังเด็กและง่าย
แต่คุณจะต้องเจอกับผม ถ้าเขามีแผลใจ
ฉันไม่ชอบการพูดคุยแปลกๆ แบบนี้
ฉะนั้นฉันไปดีกว่า
เดี๋ยวผมมา
มีอะไร
ฉันคิดจริงๆ ว่าเราควรเลิกพบกัน
โธมัส มันดูไม่ดี ไม่เอา
ฉันกำลังจะจบกับพ่อคุณด้วย
ไม่ใช่เพราะว่าฉันไม่แคร์เขานะ
จริงๆ ฉันแคร์ ฉันแคร์เขามากด้วย
แต่ปัญหาคือเขาขอฉันแต่งงาน
- อะไรนะ - และฉันตอบตกลงไป
- ไม่ๆ - ขอร้อง ฉันไม่อยากให้เรื่องนี้ขัดขวางเรา
ขัดขวางรึ พ่อจะทิ้งแม่ไปไม่ได้
- ผมไม่ยอมแน่ - ไม่ แบบนี้ดีที่สุดสำหรับทุกคน
- ทุกคนน่ะใคร - กับทุกคน จูดิธไม่มีเขา จะดีกว่า
เธอจะได้ไม่ต้องทุกข์กับชีวิตคู่ที่ตายไปแล้ว
พ่อแค่กำลังเจอวิกฤต ก็แค่นั้น
ไม่จำเป็นต้องทำให้มันยุ่งยาก ทุกคนจะมีแต่ได้
พระเจ้าคิดผิดแล้วที่สร้างให้คุณเป็นคนสวย
- พระเจ้าผิดที่ให้พ่อคุณแต่งงาน - ยัง แม่ไม่ผิด
งั้นฉันถามอะไรอย่างได้ไหม
ถ้าเรื่องนี้แดงขึ้นมา คิดว่าใครจะเจ็บ
ไม่ใช่ฉัน หรืออีธานแน่
เราทั้งคู่รู้จะตั้งหลักยังไง และไม่ใช่คุณที่เจ็บ
คุณยังหนุ่มแน่น
มีแค่คนเดียวที่จะถูกทำลาย เราต่างก็รู้ว่าใคร
แล้วคุณคิดว่าจะเป็นยังไง คุณจะได้แต่งงาน
เราจะดองกัน คุณจะมีความสุขในวิมานของคุณรึ
- เห็นอยู่ว่าเป็นไปไม่ได้ - พูดงี้หมายความว่าไง
เดี๋ยว คุณหมายความว่าไง คืออะไร
หยุดได้แล้ว
- หยุด โธมัส ไม่เอา - ผมจะไปบอกพ่อให้หมด
- ผมจะไปบอกพ่อ อย่า - โธมัส
โธมัส
โธมัส คุณทำอะไรน่ะ ฝนตกนะ
ฉันเลิกกับนิคแล้ว
เพราะฉันได้ไปโครเอเชีย
และฉันอยากให้คุณไปกับฉัน
ผมนอนกับโจฮานน่า
ไม่จริง
คุณไม่ใช่คนแบบนั้น
ผมคิดว่าผมรักเธอแล้วด้วย
คุณเป็นคนดี
ไม่ใช่ มีมี่ ผมไม่ใช่คนดี
มีมี่
ผมเสียใจ
คุณก็เป็นเหมือนพวกเขา
พวกเขาชนะแล้ว ให้ตาย พวกเขาทำคุณเสียคน
โธมัส เมื่อคืนลูกค้างที่นี่เหรอ
ใช่
เมื่อคืนเป็นปาร์ตี้ที่ดีที่สุดของเคนตา ในรอบหลายปี
แขกในงานเมากันหมด ไม่ใช่แค่เพื่อนขี้เหล้าของเรา
ทำไมลูกมาค้างที่บ้าน
ไม่รู้ครับ ผมแค่...
อยากกลับบ้าน
ลูกไม่สบายใจเหรอ
เล่าให้แม่ฟังซิ
มีอะไร
เรื่องผู้หญิงใช่ไหม
แม่เป็นแม่ของลูก ฉะนั้น...
เรื่องมันยุ่งเหยิง ผมอยากหนีไปซะ
แต่ก็ทำไม่ได้
งั้นลูกก็รู้แล้ว
ทางออกมีทางเดียว คือ ฝ่ามันไป
ถูกไหม
- พ่ออยู่ไหนครับ - ออกไปแต่เช้าแล้ว
บอกว่าต้องเข้าออฟฟิศ ไปเอาแฟ้มงาน
ดูพ่อจะสนใจ...
โธมัส
- พ่อ - โธมัส
เราต้องคุยกัน มีเรื่องบางอย่าง...
- โธมัส อย่านะ อย่า - ที่พ่อจำเป็นต้องรู้
โจฮานน่า
- ลูกสองคนรู้จักกันเหรอ - ครับ
- อะไรนะ - อีธาน คืองี้...
เขาสะกดรอยตามฉัน
ลูกสะกดรอยตามเธอเหรอ
ผมไม่ได้ทำแค่นั้นด้วย
ขอโทษนะ พ่อ...
พ่อไม่เข้าใจ
พวกเรานอนด้วยกัน
ไม่ใช่แค่หนเดียวด้วย
ว่าไงนะ
ไอ้ลูกเสือลูกตะเข้ ฉันเลี้ยงดูแกอย่างดี
แกไม่รู้อะไรหรอก ไม่รู้สักนิด
ผมสมควรมีคุณ
ผมเสียใจ
เราทุกคนเสียใจ โธมัส
ฉันรักเขาจริงๆ นะ
และเขาเลี้ยงดูคุณอย่างดีจริงๆ
มากกว่าที่คุณรู้
ลาก่อน โธมัส
"ชายเดี่ยวมือสอง ได้ที่ 1 ในลีก"
"โรงแรมบรู๊คลิน"
คุณแต่งเสร็จแล้วใช่ไหม
ใช่แล้ว
เล่าให้ผมฟังหน่อย
เล่าเรื่อง "เด็กคนเดียวที่อยู่ในนิวยอร์ก" ให้ฟังที
เป็นเรื่องของคน 3 คน ที่เป็นศิลปิน
และเป็นเพื่อนรักกัน
คนหนึ่งเป็นสาวสวย
อีกคนหนึ่งเป็นศิลปินที่มีฝีมือ ส่วนอีกคนหนึ่งไม่มี
ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน ต้องการแค่ไหน
เขาได้แค่...
พระเจ้าไม่ประทานพรให้เขาเรื่องนั้น
แต่เขาได้หญิงสาวไป
ใช่ และพวกเขาแต่งงานกัน
วางแผนสร้างครอบครัว
แต่พวกเขามีปัญหานิดหน่อย
เขาเป็นหมัน
พวกเขาจึงขอให้ เพื่อนที่มีฝีมือช่วยใช่ไหม
ใช่ นายปะติดปะต่อเรื่องเก่ง โธมัส
ผมได้มาจากพ่อน่ะ
ฉะนั้น...
พวกเขาเป็นศิลปิน จึงไม่อยากใช้วิธีเด็กหลอดแก้ว
เลยใช้ไวน์กาแบร์เนต์ถูกๆ 1 ขวด...
และควอลู้ดส์ กับเพลงไซมอนและการ์ฟังเกิล
- ทั้ง 3 คนตัดสินใจ... - แล้วคนเป็นสามียอมเหรอ
พวกเขาอยากใช้คนที่รู้จัก คนที่พวกเขารัก
แน่นอนว่าศิลปินที่มีฝีมือ
รู้สึกเป็นปลื้ม แน่นอนว่าเขาตกลง
แล้วเขากับ...
สาวสวยคนนั้น...
พวกเขา...
คืนนั้น พวกเขาเดินรอบเมืองอยู่หลายชั่วโมง
ทั้งคู่ประหม่ากันมาก
สุดท้ายจบลงที่สวนวอชิงตัน สแควร์
พวกเขาเต้นรำด้วยกัน
ทั้งที่ไม่มีดนตรี
แล้วที่เหลือก็ไหลลื่น
- แล้วเขารักเธอไหม - รัก เขารักเธอ
เขาเพิ่งรู้ตัวตอนนั้นว่ารักเธอ
แล้วปรากฎว่า...
สาวสวยคนนั้น...
ก็ให้กำเนิดลูกชายที่น่ารักหนึ่งคน
แล้วสามีเธอเลิกทำงานศิลปะ
ผันตัวมาเป็นนักขายงานศิลป์ ที่ประสบความสำเร็จ
แล้วศิลปินอีกคนล่ะ
เขาเฝ้าดูเด็กชายเติบโตอยู่ห่างๆ
เห็นเด็กคนนั้นได้พรสวรรค์จากเขาไป
เขาอยากติดต่อกับลูกชายเหลือเกิน
และบอกเล่าทุกอย่างให้เขาฟัง
และส่งเสริมพรสวรรค์ของเขา
แต่แน่นอน เขาไม่เคยได้ติดต่อ
จนกระทั่ง...
เขาตัดสินใจหยิบมันมา เป็นหนังสือเล่มใหม่ของเขา
ไม่เป็นไรครับ
แม่
โธมัส
พ่อบอกอะไรแม่
ทุกอย่าง
ลูกมาดูว่าจะเจอมีดโกนไหม
หรือเจอขวดยาว่างเปล่ารึเปล่า
นั่งสิ
ลูกรู้อะไรบ้าง โธมัส
ผมรู้...
ผมรู้แล้วทำไม แม่ถึงแบกความรู้สึกผิดแบบนี้
ผมรู้แล้วว่าผม...
ให้อภัยแม่แล้ว
ผมรู้ว่าแม่ รักกับคนที่แม่ไม่ได้เจอมา 25 ปี
แม่ไปสวนริเวอร์ไซด์ทุกวัน เพื่ออ่านหนังสือของเขา
ผมรู้แล้ว รู้หมดแล้ว ไม่เป็นไรครับ
- ใครบอกลูก - เขาบอก จูเลี่ยน ดับเบิ้ลยู เอฟ
แล้วแต่แม่อยากเรียกเขายังไง
เขากำลังจะตายใช่ไหม
เขาไม่ได้ใกล้ตาย ไม่ต้องห่วงครับ เขาเปล่า
เขาสบายดี เขาก็แค่...
ผมไม่รู้ เขาเหนื่อย คิดว่าเขาคงเหงา
เป็นความคิดของแม่เองที่ไม่บอกลูก ไม่ใช่อีธาน
- ลูกต้องรู้ไว้นะ - แม่พยายามจะปกป้องผม
ใช่ และ...
และแม่รู้ว่าถ้าลูกรู้เข้า
เขาจะกลับเข้ามาในชีวิตแม่ แล้วทุกอย่างจะพัง
ทุกอย่างพังของมันเอง ฉะนั้น...
ใช่ คงงั้น
เขาแก่รึยัง
เขาหัวกระเซิง
ใช่ เขาก็งี้แหละ
ผู้ชายที่ไม่เคยทำเตียง
"ผู้ชายที่ไม่เคยทำเตียง"
- ผมชอบนะ - ลูกก็น่าจะ
พ่อลูกเป็นคนเขียน
"1 ปีต่อมา"
"กลุ่มเพนกวิน ผมเสียใจที่จะแจ้งว่า ผมจะคืนงาน..."
เราปิดแล้ว
ขอโทษครับ ผมนึกว่าผมล็อกประตูแล้ว
- หวัดดีครับ - หวัดดี
พ่ออยู่ไม่นานหรอก
- พ่อรู้ว่าอยากได้หนังสืออะไร - ได้ครับ
แกคิดว่าไง
พอใช้ได้
แกโกหกเพื่อให้พ่อรู้สึกดี
ตัวละครที่ทำผมประหลาดใจที่สุด คือคนเป็นพ่อ
คนไหนล่ะ
คนที่ไม่ได้วิ่งหนี
- แล้วเกิดอะไรขึ้นกับมีมี่ - เธอยังอยู่โครเอเชีย
เธอได้ทุนวิจัย เธอคงไม่กลับมา
- ไวกิ้งติดต่อมาหาลูกไหม - ครับ เขาปฏิเสธ
เสียใจด้วย
ลูกอยากให้พ่อโทรไปคุยให้ไหม
ไม่ต้อง
ผมอยากเริ่มต้นอะไรบางอย่าง ผมมีไอเดียแล้ว
งั้นดีแล้ว
พ่อยังคุยกับโจฮานน่ารึเปล่า
ไม่
- พ่อโกหกผมใช่ไหม - ใช่
- แม่ลูกเป็นไง - สบายดี แม่เลิกบุหรี่แล้ว
กลับไปเขียนข่าวศิลปะอีก
- ดีแล้ว - ใช่ คืนนี้แม่มีเดท
ดีกับแม่เขาแล้ว
จริงๆ
คนดีขาดความเชื่อมั่น ขณะที่คนเลว เต็มไปด้วยความกระเหี้ยนกระหือรือ
เยทส์กล่าวไว้ แต่ ลู รี้ด ก็เช่นกัน
"อาร์โกซี่ แกลเลอรี่ ภาพวาดยุคแรกของอเมริกา"
บรรยายไทย ศิริกมล เชฎฐ์อุดมลาภ
[THAI]